En de school is begonnen.....

Nu al, hoor ik zo hier en daar. Ja, de kids hadden dit jaar vijf weken vakantie in plaats van zes. Maar geen zorgen hoor, dat maken ze volgend jaar ruimschoots goed met 10 weken vakantie. De laatste schooldag is dan namelijk op 26 mei en beginnen ze weer ergens in augustus. Daarentegen hebben ze hier geen herfstvakantie, geen meivakantie en heel af en toe een een vrije dag. Wat dan wel.....: 2 dagen Thanksgiving break, 2 weken Winterbreak (kerstvakantie) en  Springbreak in maart (1 week). 't Is allemaal ff anders ingedeeld, maar dat went vanzelf weer.

De afgelopen week kon je goed merken dat het "Back to School" tijd werd; overal aanbiedingen voor "schoolsupplies". Wij konden via de site van school ook lijsten downloaden voor de benodigdheden van 5th en 6th grade.  Dit moesten we aanschaffen voor de kinderen. Nu weten we natuurlijk dat je dat op het voortgezet onderwijs ook moet, maar hier gaat het net weer een tikkie verder. Van schriften, pennen en potloden tot aan keukenrol, handzeep en tissues. De school is dan "free", maar al met al ben je aardig wat kwijt voordat ze naar school kunnen. Via een speciale website kon je alles on-line bestellen en daarmee steun je dan ook gelijk de school. Dat hebben we dan ook maar gedaan en zo kregen we twee dozen thuis gestuurd. Daarnaast staat ook op de site ook nog het wensenlijstje van de betreffende juf of meester, of je daar misschien ook maar iets van wil aanschaffen!?!?

6th Grade / Groep 8

5th Grade / Groep 7

En de hype werd nog mooier. De staat Florida heeft twee weken "tax free" winkelen ingesteld. Zo kun je alle kleding, schoolspullen, elektronica, meubilair, etc zonder BTW kopen (als het maar gerelateerd was aan "back to school"). Dus een mooie gelegenheid voor ons om te gaan shoppen :-). De kids zijn weer in het nieuw gestoken voor het nieuwe schooljaar. Ze hebben geen jassen en lange broeken nodig, maar polo's, korte broeken en shirts.

En toen kwam maandag dichter en dichterbij. Tijdens het weekend veel over gesproken en de spanning werd langzaam groter met mixed feelings over de taal, word ik niet uitgelachen, wat doe ik als ik het niet snap, wat als ik geen vriendinnen krijg...

Maar gisteren gingen ze dan voor het eerst naar school. Wat waren ze zenuwachtig. De een had een strak koppie en werd al stiller, de ander ratelde veel maar werd ook steeds stiller. Om iets over 8 uur gingen we op de fiets naar school en ruim voor de school stonden de auto's al in de file voor "drop off" en waren er overal klaarovers en zelfs politie om het verkeer te regelen. Safety first voor de kids! Maar ze zaten netjes op tijd op school. Wij terug naar huis met een brok in de keel (wat doen we ze aan...), maar ook trots op onze spruiten en natuurlijk benieuwd hoe het ze zou vergaan.

Toen de school uit was, kwamen er twee enthousiaste kinderen uit school. Een klein verschil... Scott die thuis kwam in Nederland: "Hoe was het op school? Goed. Wat heb je allemaal gedaan? Zelfde als gister. Was het leuk? Hmmmm..." Dat was wat er ongeveer uit kwam. Nu vertelde hij ronduit over hoe z'n dag was geweest. Hij had een leuke dag gehad en er waren nog meer kids die niet uit de VS kwamen. Zijn lerares Math had zelfs de Google Translate app over de speakers gezet en op die manier werd er bij rekenen veel vertaald. Hoe leuk is dat?!?

Jill ratelde helemaal aan een stuk door. Ze had al contact gemaakt met een aantal meisjes en die wilde graag Nederlands leren. Dolenthousiast was ze en wilde heel graag morgen weer naar school. Ze was zelfs zo enthousiast dat ze 's avonds om 22:00 uur nog lag te stuiteren in haar bed.

Dag twee is inmiddels ook voorbij. En weer blij uit school. De aangeschafte schoolsupplies blijken lang niet genoeg te zijn. Veel leerkrachten (voornamelijk bij Scott) komen nog met A4tjes met benodigde supplies voor het betreffende vak. Groot verschil is ook dat er bij Jill nog veel geregeld wordt en dat van Scott verwacht wordt dat hij het grootste gedeelte toch wel zelf uitzoekt. Scott wisselt elk uur van vak en we hebben A en B dagen. Zo krijgen ze in twee weken tijd elk vak vijf keer. Het moet wennen; kluisje, wat moet ik mee, 1 unlock moment op de dag, eten in een immense kantine en niet te vergeten de taal. Zijn homeclassteacher geeft ICT en is dus ook echt een droge computerman, een groot verschil met waar we vandaan komen. Jill wisselt ook vier keer van klas, maar komt elke dag bij dezelfde juffen terecht. Ze wisselt op een relatief kleine oppervlakte (2x tegenover haar eigen klas en 1x naast haar eigen klas), Ze heeft een hele fijne homeclassteatcher, die de afgelopen vijf jaar Engels heeft gegeven, dus moet helemaal goed komen toch.

Al met al positieve eerste ervaringen. Benieuwd wat de toekomst brengt.........

Het begint op een thuis te lijken

Het was even stil op de blog, maar we hadden het dan ook ff heeeeeeel druk. Want eindelijk was de container dan daar.  Maar, voor de juiste chronologisch volgorde beginnen we bij het einde van de vorige blog.

Maandag de 20ste nog niets gehoord, alleen dat ze wat gezien hadden en verder onderzoek nodig was.  Dinsdag 21 juli zijn we verhuisd naar een ander hotel. Het hotel waar we zaten was vol geboekt en we moesten eruit. Verre van ideaal, maar 'it is, what it is'. Woensdag 22 juli kregen we aan het einde van de dag te horen dat de container gereleased was. Yeahhhh, er was licht aan het einde van de tunnel. Er werd gewerkt aan het transport. Wat ze nu uiteindelijk gezien hebben of dachten te hebben gezien, blijft voor ons een groot raadsel. Donderdagmiddag werden we gemaild dat de container zaterdag gebracht zou worden. En vrijdag wisten we dat het tussen 8.00 en 10.00 uur zou zijn.

Zaterdag de 25ste om 8.10 uur hoorden we de vrachtwagen aankomen. Jeetje, kan me niet herinneren dat we ooit zo blij zijn geweest om onze eigen spullen weer te zien. Het leek erop dat container uiteindelijk niet open was geweest, maar bij aankomst zagen we dat de zegel verbroken was. Het hoe of het wat blijft onduidelijk. De heren waren met z'n vieren en buffelden aardig door. Geen koffie en koek zoals in Nederland, maar af en toe een water of frisdrank, sigaretje en weer door. Met als gevolg dat we om half 2 aan onze eigen tafel, op onze eigen stoelen aan de lunch zaten. Zalig!!!!

Doel voor die dag was om 's avonds in ons eigen bed te slapen. Voornamelijk ook omdat de hotels vaak in het weekend worden gebruikt voor trouwerijen/familiebijeenkomsten en jullie snappen hoe dat dan gaat; laat, luid en party. Dus wij wilde eigenlijk wel weg en....dat is gelukt. De heren hebben nog geholpen met de bedden van de kinderen, maar met ons bed kwamen we er niet uit. Dat gingen we dan wel zelf doen. Nou, dat hebben we geweten. De bouten bleken te lang (we hebben hier dikkere vloerbedekking in de slaapkamers). Helaas konden we geen bedrijf vinden die de 6 bouten even konden afslijpen, dus Bas is 1,5 uur bezig geweest met een ijzerzaag. Toen moesten de lattenbodems erin, wat ook nog even een gepuzzel was. Vervolgens stonden de elektrische lattenbodems omhoog en tja, waar zijn de bedieningen ervan??? Ja, gevonden, maar doen het natuurlijk niet hier op het elektriciteitsnet. Echter inmiddels ook de omvormer gevonden en ja hoor, daar gingen de bedden naar beneden. Snel de bedden opgemaakt en na 6 weken heerlijk in ons eigen bed geslapen.

De afgelopen dagen hebben zich dus gevuld met schoonmaken, uitpakken en inruimen. Het valt ons 100% mee hoe alles er onderuit is gekomen. Tuurlijk hebben we hier en daar schade, maar nog niet onoverkomelijk. Grootste gemis is eigenlijk twee sleutels van de kast in onze slaapkamer (echt niet handig) en de stroomstrijkijzer lekt water, dus is waarschijnlijk overleden. Van de 237 dozen staan er nog zo'n 14 vol. Dit zijn voornamelijk garagespullen, buitenspeelgoed en de glazenkast is nog niet ingeruimd. Maar ons huis begint al aardig op thuis te lijken en dat is het voornaamste.

Scott is verder naar de introductiedag van de middlescholers geweest, zijn de schoolspullen binnen (daarover later meer), hebben we evengoed nog tijd gevonden om te zwemmen, is de 1e soccer training een feit, zijn de dames naar de nagelsalon geweest en tja, heeft Bas gewoon weer gewerkt deze week.

Weer een week verder…..

...en nog steeds geen container. Zoals in de vorige blog vermeld is de container gelost in Port Savannah op maandag 6 juli. Daarna was het stil. Afgelopen maandag werden we verrast met de mededeling dat onze container was uitgekozen voor een VACIS examen. Dit wordt willekeurig gedaan en houdt in dat er een extra X-ray van wordt gemaakt. De container hoeft dan niet geopend te worden. Woensdag kregen we van ons contactpersoon te horen dat de container “first in line” was. Hierna was het weer angstvallig stil rondom het container verhaal. 

Vanmorgen daarom maar weer eens het contactpersoon gebeld. Helaas, ze kon ons geen goed nieuws geven. De United States Customs Border Protection  heeft iets (?????) gezien en wil nader onderzoek. Wat het is en wat het onderzoek inhoudt, kan niemand ons vertellen. En hoe lang het een en ander gaat duren, horen we natuurlijk helemaal al niet. Heel erg vervelend allemaal, want vanaf morgen kunnen we ook niet meer in het hotel blijven, deze is volgeboekt. Dus morgen verhuizen we naar een ander hotel en mocht het nog langer duren dan gaan we op zoek naar een gemeubileerd appartement.

Is huurspullen dan geen optie, horen wij jullie denken. In ons eigen huis huurspullen zetten is niet de beste optie. Omdat we niet weten wanneer de container komt, kunnen we ook geen harde afspraken maken. Daarnaast moet huren minimaal 1 maand en moeten we, in tegenstelling tot Nederland, hier echt vanaf alles huren.

Tja, hoe vulde de dagen zich dan tot nu toe? Ach, het huis blinkt bijna tegen je op, zo schoon (was echt geen overbodige luxe hoor). Verder hebben we de kinderen inschreven op school, is de klusjesman  geweest om het een en ander te repareren, zijn de mensen van het alarmsysteem geweest voor een update en uitleg, zijn mijn nieuwe vriendjes gebracht J, 

hebben we de huurauto ingeleverd en maar weer een nieuwe uitgezocht (eigen auto’s zijn nog niet gearriveerd), gezwommen in het zwembad van de wijk, heb ik een social security card aangevraagd (1.5 uur op het department van social affairs),  grote boodschappen gedaan (2,5 uur onderweg in de Publix) en hebben we gisteren een heerlijke dag gehad in Aquatica met familie. Laurens (neef), Jenneke, Jordy, Dani (vriendje Scott uit klas) en Romy (vriendinnetje Jill uit klas) maken een rondreis door Florida en we hebben elkaar getroffen in het Wet & Wild Park van Seaworld. Super gezellige en leuke dag gehad.

Kortom, de dagen vullen zich evengoed wel, maar het zit ff niet mee. Bas is vanmorgen weer begonnen met werken en dan kom je natuurlijk toch het liefst vanuit huis, in plaats vanuit een hotel. Daarbij heeft Bas de auto nodig, wat ons ‘gekluisterd’ aan het hotel houdt. Morgen kunnen we gelukkig onze 1^e eigen auto ophalen, de Audi A3 voor Bas. Mijn auto komt eind Augustus, maar als ie in een container komt, dan wordt het wellicht Oktober. J

Liefs van ons

Een week later.....

Inmiddels zijn we een week op Amerikaanse bodem. De kop is eraf. We hebben het naar ons zin en mixen vakantie met "moet" zaken. Vakantie is dan lekker bij het zwembad liggen, uiteten en zo nu dan shoppen voor fun stuff in die heeeele grote winkels hier. De "moet" zaken zijn alle dingen die geregeld of aangeschaft moeten worden. Zo hebben we afgelopen woensdag drie uur bij de Best Buy doorgebracht. Hadden we eindelijk een wasmachine en droger.....niet leverbaar. Volgende wasmachine en droger......pas leverbaar op 9 augustus (duhh). Volgende wasmachine en droger...veel te duur. Enfin, drie uur later zonder wasmachine en droger de deur uit. Wel met "i want to break free" stofzuiger, stoommachine voor vloer, koffiezetapparaat en föhn.

Waterkoker bij de Target gehaald en toen op naar de Home Depot waar we binnen 5 minuten de wasmachine en droger vonden die we wilde. Binnen 10 minuten was deze besteld en binnen 15 minuten betaald. Zouden maandag geleverd worden. Groot was dan ook de verbazing dat we gisteren gebeld werden dat er niet was betaald. Euhh, we hadden toch echt het bonnetje al in de portemonnee en ons bankafschrift liet ook wat anders zien. Terug naar Home Depot waar uiteindelijk bleek dat er een fout was gemaakt. Excuses voor het ongemak en geld voor een wasbeurt bij de wasserette mee. Das dan toch wel weer netjes. Als het goed is komt het een en ander nu woensdag aan.

Ook waren we een ochtend kwijt aan de medische keuring van de kids. Dit is nodig voor het inschrijven op school. Stelt niet heel veel voor, maar ach er wordt geld verdient :-). Inentingen worden namelijk gewoon overgeschreven vanuit de kaarten die we mee hadden uit Nederland. Daarna meten en wegen en vervolgens naar een arts. Deze luistert naar hart, longen, kijkt ogen, oren en neus na evenals reflexen. Twee formulieren rijker de deur weer uit.

Bas is geslaagd voor zijn theorie en rijexamen. Topper!!! Had van de 50 vragen, 3 foutjes en heeft 10 minuten moeten rijden. Mooi is dat je, je rijbewijs gelijk meekrijgt.



Vrijdag kwam de luchtvracht aan. Vervoer hiervan is allemaal prima gegaan. In de luchtvracht zat emmer met dweilen, dus ik kon helemaal los. Want het huis is voor het oog wel schoon, maar als je goed kijkt..... We zijn nu dus al een aantal dagen aan het schoonmaken en dat is echt geen overbodige luxe. Scott kan prima overweg met de stoommachine en heeft inmiddels de hele vloer gedaan en een gedeelte van de badkamer. Jill zorgt ondertussen voor eten en drinken en helpt ook waar ze kan. De kids zijn echt super. Ze moeten veel wachten en helpen, maar allemaal bijna zonder gemopper.

Het weer is heerlijk, maar 's middag wel heeeeel errrruuuggg warm. En elke dag een fikse onweersbui met een bak regen. Daar moeten we echt even aan wennen. Maar zoals collega's van Bas hebben gezegd; als je deze drie maanden overleeft, dan kun je hier prima wonen.

Het wachten is nu op de container. Ja, helaas nog steeds niet gearriveerd. We weten dat container afgelopen maandag gelost is in port Savannah, maar daarna is het een groot zwart gat. Heel apart voelt dat. We worden gebeld als de douane de container vrij geeft, maar dat duurt doorgaans wel 5 tot 8 werkdagen. We gaan nu maar van aankomende vrijdag uit, alles eerder kan alleen maar meevallen. Want hoe leuk het ook lijkt, we zijn het hotel eigenlijk wel een beetje zat.

We keep you posted.

We zijn er...

Hallo allemaal,

De hoogste tijd om iets van ons te laten horen. Maar voordat we meer vertellen over de reis, staan we eerst nog even stil staan bij ons vertrek. Wij zijn letterlijk stil van alle ontzettend lieve berichtjes, kaartjes, knuffels, cadeautjes, bezoekjes, verrassingsavondjes, belletjes, uitzwaaien op het vliegveld enzovoort. Zo bijzonder, wat speciaal!We voelen ons ontzettend rijk met jullie allemaal om ons heen.

Zondag was dan eindelijk de dag. We waren er ook wel klaar voor. De scholen afgelopen, de spullen in de lucht en op de boot, iedereen gedag gezegd, klaar voor vertrek. Met zeer Hollands weer gingen we de lucht om 17.45. Na een goede vlucht landden we om ff over 2.00 uur op Atlanta. Koffers opgehaald en met de huurauto naar het hotel. Om 5.00 uur lagen we uitgeteld in bed, maar alles was keurig geregeld en is prima gegaan.

Maandagochtend op weg naar de Georgia Aquarium. Leuk om weer eens door het Olympisch park te lopen en de vissen te bekijken. 's Middags terug gegaan naar ons oude appartement waar we gewoond hebben in 2006/2007. Niets veranderd, de wijk er omheen eindelijk af, maar alles zag er nog keurig uit. Wel een nieuwe familie foto gemaakt om te vergelijken met die van 2006 op hetzelfde bankje. Nou, niks veranderd toch?!? :-)

's Avonds gegeten en heerlijk bijgekletst met Tjeerd en "juf" Kiki. Wat gaat de tijd toch snel als je gezellig zit (alsof we niet weggeweest waren).

Vanochtend zijn we doorgereden naar Jacksonville, naar "huis". Een rit van zo'n 6 uur incl. pitstop bij Subway ;-). Een lange wat saaie rit, maar goed om even "rust" te nemen. Sabina en de kids hadden het huis natuurlijk nog niet "live" gezien, spannend of het allemaal mee zou vallen. Ook hier kregen we weer een speciaal gevoel. Want op de bar in de keuken stonden voor ons allemaal leuke welkom cadeautjes. Wat een warm welkom, heel gaaf!!!

De komende dagen staan in het teken van allerlei dingen regelen, als het goed is komt vrijdag de luchtvracht bij het huis, moet Bas afrijden incl. theorie, gaan we op zoek naar het nodige huishoudelijk apparatuur en gaan we kijken of we bij de school kunnen komen. De container met zeevracht is inmiddels in port Savannah; afwachten wanneer die wordt vrijgegeven. Kortom, we hebben nog genoeg te doen.